ชิมามุระ โฮเก็ตสึ เด็กสาวที่โดดเรียนมาที่โรงยิมบ่อยๆ ที่นั่นเธอได้เจอกับ อาดาจิ ที่โดดเรียนมานั่งเฉยๆ อยู่คนเดียวเหมือนกัน ด้วยความที่ต่างคนต่างก็พูดไม่เก่ง แต่เมื่ออยู่ด้วยกันบ่อยๆ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปทีละนิด
.
.
การ์ตูนยูริสายละมุนเนื้อหาเบาๆ ครับ
กับความสัมพันธ์ในแบบเพื่อนคนสำคัญของอาดาจิ ที่เป็นสาวรักสันโดษแสดงออกไม่เก่งและขี้อาย กับชิมามุระ ที่ค่อยๆ พยายามเข้าหาอาดาจิทีละนิดละหน่อย จนนางเอกของเราค่อยๆ เปิดใจออกมานั่นเอง
.
ความรู้สึกแรกเลยที่อ่านคือ… นี่มันวิธีเข้าหาแมวจรชัดๆ ไม่เข้าหาตรงๆ แต่เอาอาหารมาล่อทีละนิด ทิ้งช่วงหลอกให้หึงบ้างหวงบ้าง ซักพักก็จะวิ่งเข้ามาบนตักเรานั่นเอง… อาดาจิที่น่ารักแบบแมวแบบนี้จึงน่าร้ากกก น่ารักชะมัดเลยครับ
.
ส่วนความรู้สึกในระหว่างอ่าน ผมว่ามันออกซอฟท์โทนไปหน่อย คืออารมณ์ตั้งแต่ต้นจนจบมันเรียบง่าย ไม่ค่อยมีฉากหวานชวนฟินจัดๆ หรือฉากไคลแมกซ์ชวนลุ้น เน้นชีวิตประจำวัน คุยกัน คิดถึงกัน เป็นห่วงกัน เจือจางความหวานอยู่แค่เบาๆ เท่านั้นครับ ซึ่งถึงจะบอกว่า “ความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ พัฒนา” แบบนั้นมันเป็นสเน่ห์ของเรื่องก็เถอะ แต่พอนานๆ เข้า มันก็จืดไปนิดนึงเหมือนกัน

ก็ยังดีที่ระหว่างนั้นได้บทของตัวละครรอง ทั้งความสัมพันธ์ของเพื่อนสาวอีกคู่นึง หรือสาวน้อยจากต่างดาว? ที่ทั้งกวนโอ๊ยทั้งซนในแบบน่ารัก มาทำให้แบ็คกราวด์มันมีสีสันกับมิติขึ้นมาบ้าง ก็เลยถือว่ายังพออ่านไปยิ้มไปได้อยู่ครับ
.
ดังนั้นหักลบกลบหนี้ ก็ให้ 7/10 คะแนน
ก็เป็นแนวยูริใสๆ บนเนื้อเรื่องเรียบง่าย เน้นบรรยากาศเบาๆ ตามปกเลยครับ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *