โควาตะ มาโคโตะ สาวน้อยจอมหลงทาง ผู้เพิ่งย้ายออกจากเมืองโยโกฮามะ มาพักอาศัยอยู่กับญาติที่เมืองฮิโรซากิ

และ เธอเป็นแม่มด จบเรื่องย่อ

ไม่ได้ขี้เกียจหรืออะไรทั้งสิ้นครับ แต่เนื้อเรื่องมีเท่านี้จริง ๆ แม่มดสาวที่ย้ายมาอยู่บ้านใหม่ ใช้ชีวิตประจำวันไปกับคนรอบตัว โดยคนอ่านจะได้รับชมเรื่องราวชีวิตประจำวันของมาโคโตะ ที่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขด้วยการแก้ปัญหาจุกจิก ๆ เล็กน้อยในชีวิตประจำวัน อย่างไปโรงเรียน ซื้อของใช้ ฯลฯ โดยไม่มีพล็อตซีเรียสที่ต้องคิดมาก ไม่มีการเดินทางผจญภัย ไม่มีเรื่องราวดราม่า ไม่มีการต่อสู้แย่งชิงอะไรให้รำคาญใจ

แล้วจะอ่านไปทำไม? นั่นสินะ แต่ท่ามกลางความไม่มีอะไรนี่แหละ ที่เป็นเสน่ห์ของการ์ตูนสายเรื่อยเปื่อย (Slice of Life) อารมณ์มันเหมือนการฟังเพลงบรรเลงไปเรื่อย ๆ และจบลงโดยไม่ทันรู้ตัว ด้วยเรื่องราวเบา ๆ แทรกอารมณ์ขันเล็ก ๆ น้อย ๆ พอให้ได้ยิ้มที่มุมปาก

ลายเส้นโล่งโปร่งสบาย แต่อย่าได้คิดไปเองเชียวว่าวาดแบบไร้ฝีมือ เพราะถ้ามองดูอย่างพินิจจะเห็นว่าเส้นสวยคมกริบมาก อีกทั้งพวกฉากและสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ก็วาดออกมาได้สมจริงเลยทีเดียว หากแต่พื้นหลังจะเน้นฉากขาวไม่ลงแสงเงา ซึ่งสบายตาเวลาอ่านเหมาะกับโทนเรื่องเป็นอย่างดี

สำหรับคนชอบการ์ตูนสายเรื่อยเปื่อยอย่างผมแล้ว ตอนแรกไม่ค่อยแน่ใจนักว่าจะออกมาชิลล์ได้ถูกใจหรือไม่ แต่พออ่านได้ซักพักก็ไปรวดเดียวจบซะแล้ว เทียบชั้น “โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน” (ที่คงหวังให้ NED ออกต่อยาก) อันเป็นการ์ตูนสายชิลล์อันดับหนึ่งในดวงใจของผมได้เลยทีเดียว

สำหรับเรื่องราวที่เป็นประเด็นหน่อย ๆ ในโลกออนไลน์ก็คือ การที่หนังสือเล่มนี้ และเรื่องอื่น ๆ ในช่วงนี้ วิบูลย์กิจเคาะราคาปกออกมาที่ 100 บาท ซึ่งเป็นราคาที่สร้างความตกอกตกใจแก่ผู้อ่านสำนักพิมพ์นี้เป็นอย่างมาก แต่หากพิจารณาถึงคุณภาพ ก็บอกได้ว่าไม่น่าเกลียดเท่าไหร่ เนื่องจากกระดาษที่ใช้พิมพ์ เป็นกระดาษเนื้อดีต่างจากกระดาษธรรมดาที่วิบูลย์กิจใช้อยู่ประจำ ตัวเนื้อกระดาษหนาสะอาด พอลองลูบ ๆ ดูพบว่ามีความเนียนในระดับที่น่าพอใจเลยทีเดียว (โดยส่วนตัวคิดว่าเนียนกว่ารักพิมพ์นิดหน่อย แต่ไม่ถึงขั้นฟีนิกซ์) แล้วการพิมพ์ก็ยังดูคมชัดมากขึ้น เสียดายแค่ว่า ตัวปกสียังดูไม่สดเท่าต้นฉบับ กับที่น่าหงุดหงิดอีกหน่อยก็คือ มีการวางช่องคำพูดสลับกันถึง 2 หน้า ทำให้อารมณ์สะดุดไม่น้อย

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *