“ฮิมุโระ อายาเมะ” และ “ยูคิมูระ ชินยะ” เพื่อนร่วมห้องวิจัยประจำมหาวิทยาลัยไซตามะที่ขึ้นชื่อด้านวิทยาศาสตร์
อยู่มาวันนึง อายาเมะดันไปบอกรักกับชินยะเข้าให้ แต่ด้วยความบื้อหลุดโลกของชินยะ(และอายาเมะก็ดันบ้าไปรับมุกเข้า) ทำให้เรื่องนี้กลายเป็นหัวข้อวิจัยขึ้นมาแทนที่จะกลายเป็นคู่รักปกติ ทำให้ทั้งคู่ต้องทดลองและวิจัยต่างๆนานา เพื่อจะพิสูจน์ว่าตัวเองรักอีกฝ่ายใช่รึไม่???

ก็ตามนั้นเลยครับ เรื่องของพวกเนิร์ดที่ต้องตีความทุกอย่างออกมาเป็นตัวเลข ไม่อย่างงั้นจะไม่สบายใจนอนไม่หลับกัน
ก็เป็น FACT ว่าทั้งคู่ชอบกันแน่นอนอยู่แล้ว แต่พวกพี่แกดันเล่นตัวด้วยตรรกะที่ว่า “ไม่มีอะไรมาพิสูจน์ว่าความรู้สึกนี้คือความรัก” ก็เลยพยายามหาทางพิสูจน์มันออกมาเป็นตัวเลขให้ได้ ทั้งๆที่อะไรที่มันเป้นนามธรรมแบบนี้มันมีวิธีวัดซะที่ไหนกันล่ะว้อย แต่สุดท้ายก็ยังดันทุรังให้ได้ด้วยการหาวิธีต่างๆนาๆมาทดสอบเชิงสถิติ เช่นการวัดค่าหัวใจตอนโดนคาเบะด้งใส่ สกินชิพ ทำอาหารให้กิน ฯลฯ
ซึ่งแม่มข้ามขั้นความเป็นแฟนกันไปไกลแล้ว ทำไมถึงยังซื่อบื้อไม่ยอมกันอยู่อีกก็ไม่รู้ =_=*

นอกจากนั้นเนื้อเรื่องยังทวีความกาวขึ้นไปอีกเรื่อยๆเมื่อมีตัวละครเพิ่มขึ้นมา มีการแข่งทำอาหารโดยการใส่”ความรัก”ลงไปในอาหาร, การเปรียบเทียบความรักกับตัวละครสาว 2D และอีกหลายวิธีที่ช่างสรรหากันมาเปรียบเทียบ และการขัดทฤษฏีด้วยการยกตรรกะบ้าบอคอแตกมาแถก็ยิ่งทำให้เรื่องมันกาวหลุดโลกขึ้นเรื่อยๆ
จังหวะการส่งมุกตบมุกของตัวละครเสริมก็ทำออกมาได้ฮามาก ชวนให้กุมขมับกันเลยทีเดียวครับ

ซึ่งมันน่าแปลกใจมากๆที่การ์ตูนเรื่องนี้เป็นการ์ตูนที่มีสาระและยกทฤษฏีคณิตศาสตร์มาใช้จริงๆเป็นหัวข้อในแต่ละตอน แล้วก็ช่วยทำให้เห็นภาพด้วยการพิสูจน์ความรักด้วยวิธีกาวๆของเจ้าบ้าพวกนี้ กลายเป็นว่าในความกาวมันยังมีสาระ ถึงจะไม่มากแต่ก็คาดไม่ถึงว่าจะมีอะไรแบบนี้

รวมๆแล้วถือว่าฮาระดับฮากลิ้งเลยครับ แนวๆคู่รักที่แทนๆจะรักกันไปซะ ดันทำตัวให้คนรอบข้างหมั่นใส้ หลุดตรรกะปกติ อ่านแล้วต้องออกรีแอคชั่นตบมุกวอทเดอะฟัคตลอด

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *