อิจิคาว่า โคสุเกะ ชายผู้เพิ่งเสียภรรยาและได้รับเลื่อนตำแหน่ง ทำให้มีทั้งเรื่องการงานและการเลี้ยงดูลูกสาวเข้ามาเป็นหน้าที่เพิ่มเข้ามาในชีวิต ได้เจอเข้ากับปัญหา เมื่องานต่างๆ เริ่มยากขึ้นจากลูกน้องและผู้ใหญ่ที่คอยโยนภาระให้ และลูกสาวที่มีปัญหาขังตัวเองอยู่ในห้อง ทำให้ชีวิตของโคสุเกะต้องถึงทางตัน มืดแปดด้านในทันที แต่ในระหว่างนั้น เขาก็เจอเข้ากับ “โคโตะ” เพื่อนสนิทของลูกสาว ที่ก้าวเข้ามาพัวพันในชีวิตของโคสุเกะ

ปกเหมือนการ์ตูนรัก แต่มันคือการ์ตูนดราม่าปัญหาชีวิตครับ
เรื่องราวของผู้ที่เป็นทั้งพ่อ และหัวหน้าแผนกที่ต้องใช้ความรับผิดชอบสูงมาก ซ้ำภรรยาก็เพิ่งเสียไป ทำให้ลูกสาวขังตัวเองอยู่ในห้องไม่ยอมไปเรียน
เป็นมรสุมชีวิตครั้งใหญ่ที่ชายวัยกลางคนคนนึงจะเจอได้ ซึ่งในระหว่างนั้นเองก็ได้เจอกับเด็กสาวผู้ที่เป็นเพื่อนสนิทของลูกสาว มาพูดหว่านล้อมให้เค้าได้ปล่อยวางความรับผิดชอบเหล่านั้น และ “หนีความจริง” ไปกับเธอซักวัน

เนื้อเรื่องแดกดันสังคมที่เต็มไปด้วยความรับผิดชอบดีครับ กับการที่คนๆ เดียวต้องรับผิดชอบทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตจนชีวิตมันไม่สามารถหาทางออกอะไรได้
ในขณะเดียวกันก็มีมุมมองของความสัมพันธ์ต่างวัย ความสัมพันธ์ต้องห้ามแทรกมาด้วย เพียงแต่ว่ามันไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบโรแมนติค หรือความรักแบบชู้สาว หากแต่เป็นความสัมพันธ์ที่มาจากช่องว่างที่จะได้หนีความเป็นจริง โอกาสที่จะได้แหกคอกที่สังคมสร้างเอาไว้ จากทั้งของทางโคสุเกะ และ โคโตะ ซึ่งทั้งสองคนต่างก็มีปัญหาของตัวเองจนได้มาเจอกัน มันเป็นอะไรที่น่าลุ้นดีครับ

ส่วนตัวชอบครับ กับการที่ให้ตัวเอกหันไปทางไหนก็มีปัญหาที่ต้องแก้ เข้าใจเลยว่าการที่เจอคนมาถามคำถามง่ายๆ อย่างคำว่า “เหนื่อยไหม” หรือ “อยากทำอะไรที่สุด” มันทำให้รู้สึกดี และพร้อมจะถูกชักจูงออกนอกลู่นอกทางได้ขนาดไหน
ซึ่งถ้าเป็นการ์ตูนรักโรแมนติคทั่วไป มันคงจะเป็นอะไรที่ฮีลลิ่ง และการพบเจอกันของพระนางก็คงจะช่วยกันแก้ปัญหาชีวิตไปได้ทีละนิด
แต่ไม่ใช่กับเรื่องนี้ที่เล่นกับประเด็น “ความถูกต้องของสังคม” เป็นหลัก การโยนภาระเรื่อง “ความสัมพันธ์” ต้องห้ามเข้ามาอีกเรื่อง มันเหมือนการสาดน้ำมันเข้ากองไฟ ส่อแววพังพินาศ ชวนลุ้น และทำให้น่าติดตามว่าเรื่องมันจะเตลิดไปได้ขนาดไหน และจะไปจบลงยังไงดีครับ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *