โซโจ มิโคโตะ’ ศัลย์แพทย์อัจฉริยะที่คว้ารางวัล MSA ในอเมริกา (รางวัลแพทย์หน้าใหม่ยอดเยี่ยม) ได้เขามาทำงานที่โรงพยาบาลกลางเฮย์เซย์ โดยตั้งเป้าหมายว่าจะฟื้นฟูแผนกศัลย์กรรมเด็ก (สาขาที่ทำการผ่าตัดรักษาผู้ป่วยเด็กโดยเฉพาะ เพราะอวัยวะเด็กมีขนาดเล็กจึงทำให้เป็นการศัลยกรรมที่ยากมากกว่าปกติ) มิโคโตะได้รู้จักกับแพทย์ฝึกหัด ‘เซนะ มาริอะ’ แพทย์ศัลยกรรมหัวใจ ‘คิริว อายาเมะ’ และคุณหมอท่านอื่นๆที่มุ่งมั่นจะรักษาคนไข้ในโรงพยาบาลแห่งนี้

เรื่องนี้หากใครเคยอ่านเจปัง คงจะพอคุ้นๆลายเส้นกันบ้าง คราวนี้เนื้อหาแนวเกี่ยวกับวงการแพทย์ซึ่งบอกไว้ก่อนว่าไม่มีความเวอร์หลุดโลกเหมือนเจปังแน่ๆครับ สบายใจได้ แต่เกริ่นเรื่องย่อแล้วอาจเหมือนการ์ตูนแพทย์ทั่วๆไป ที่ไม่ได้มีอะไรดีเด่น แต่บอกเลยครับว่าเรื่องนี้เป็นการ์ตูนแพทย์ที่ดีที่สุดเท่าที่ผมเคยอ่านมาเลย

โดยทั่วไปแล้วการ์ตูนแพทย์มักจะเล่าถึงโรคที่รักษายากๆ หรือวินิจฉัยหาสาเหตุได้ลำบาก พระเอกที่เป็นหมอต้องพยายามหาวิธีรักษาให้ได้ ต่างๆสารพัด ซึ่งมันก็ไม่ผิดนัก ถ้าโรคกระจอกๆรักษาง่ายจะมาเขียนให้อ่านทำซากอ้อยเรอะ แต่เรื่องนี้มีจุดเด่นที่ต่างออกไปคือ การใส่วิถีความเป็นแพทย์เข้าไปในเนื้อหาด้วย

ไม่ใช่อย่าง “คนไข้ต้องมาก่อน” หรือ “เพื่อรักษาคนไข้ให้หาย เราจะไม่ยอมแพ้จนถึงที่สุด” น้ำเน่าอะไรแบบนั้นนะ แต่วิถีความเป็นแพทย์ที่ว่านั้นอารมณ์ประมาณว่า การทำงานในฐานะแพทย์จริงๆ คนเป็นแพทย์จะต้องมีมุมมองอย่างไร
เช่นมิโคโตะซึ่งเป็นอัจฉริยะ สามารถผ่าตัดเคสยากๆได้เร็วกว่าแพทย์ทั่วไป แต่กระนั้นยังคิดวิธีรักษา แนะนำการรักษาด้วยวิธีที่ใครก็ทำได้และสอนให้กับเพื่อนๆแพทย์ด้วยกัน และพยายามห้ามไม่ให้ใช้วิธีที่ยากๆซึ่งมีเฉพาะมิโคโตะที่ทำได้ (การใช้วิธียากๆรักษาหากไม่ชำนาญอาจเกิดผลร้ายต่อคนไข้) หรือการแสดงมุมมองอื่นๆเช่น ในการรักษาพยาบาลสิ่งที่สำคัญกว่าความเชื่อใจในตัวเพื่อน (หมายถึงแพทย์คนอื่นๆในเรื่อง) ก็คือชีวิตคนไข้ (ลองอ่านตัวอย่างสองหน้าสุดท้ายที่ลงให้จะเข้าใจครับ)

เรื่องนี้นอกจากเนื้อหาด้านการแพทย์แล้ว ผมยังรู้สึกได้อารมณ์ของคนทำงานจากแง่คิดต่างๆที่มิโคโตะได้พูดไว้อีกด้วยนะ เป็นแรงบันดาลใจให้รู้สึกว่าการทำงานร่วมกับคนอื่นถ้าเราทำได้อย่างมิโคโตะก็คงจะดีไม่น้อยเลยล่ะครับ
สรุปในเรื่องนอกจากฝีมืออัจฉริยะของมิโคโตะแล้ว ด้านความคิดของมิโคโตะนั้นก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน ในฐานะแพทย์แล้ว มิโคโตะนี่ผมรู้สึกว่านี่มันระดับเทพเจ้าแล้วจริงๆ ทั้งๆที่ในเรื่องไม่ได้ดูเวอร์อะไรขนาดนั้น ทุกอย่างล้วนมีเหตุผลหมด ซึ่งมาจากมุมมองที่กว้างและลึกของเขา หัวใจของเขาคือแพทย์โดยแท้จริงเลยครับ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *